Tuberculose (update 1-9-2015)

Therapie

De inzichten in de behandeling van tuberculose, eventuele indicatie voor klinische behandeling en aanpassing van de gebruikelijke schema's bij verdenking op (multi)resistentie wisselen. Daarom stelt een longarts de therapie in en controleert deze. De behandelend arts is verantwoordelijk voor melding aan de GGD. De GGD zorgt voor toezicht op therapietrouw en eventueel voor uitvoering van contactonderzoek.

Preventie en profylaxe

De beste preventie tegen besmetting is strikte hoestdiscipline van een patiënt met zuurvaste staven in het sputum. Dit houdt in hij of zij tijdens het hoesten de mond en neus goed bedekt met een papieren zakdoek. Zakdoek na gebruik weggooien.

INH profylaxe

Het doel van deze profylaxe is om actieve infectie (acuut of re-activatie) te voorkomen bij besmette personen. Indicaties:
- Grote kans op acute infectie bij vermoedelijke besmetting van immuungecompromitteerde personen, ook al is dit nog niet aangetoond.
- Besmetting heeft aantoonbaar plaatsgevonden (Mantoux-omslag), maar manifeste ziektesymptomen zijn nog niet aanwezig.
- Toevallig gevonden longafwijkingen en positieve tuberculinereactie wijzen op een eerder doorgemaakte tuberculose.

Dosering INH voor profylaxe

Volwassenen: isoniazide (INH) 1x 300 mg po
Kinderen: isoniazide (INH) 1x 5-8 mg/kg po (maximaal 300 mg/dag)
Duur profylaxe:
6-12 maanden.

Met name in de eerste maanden van de profylaxe is het noodzakelijk om regelmatig de leverfuncties te controleren.

BCG-vaccinatie

Via actieve immunisatie kunnen we (gedeeltelijk) bescherming bieden tegen tuberculose. Vaccinatie vindt plaats met de BCG-stam: een M.bovis stam die door langdurig overenten in het laboratorium zijn virulentie heeft verloren. De beschermende werking van BCG in veldstudies varieert van 5 tot 80%. De indicaties voor het gebruik zijn afhankelijk van de epidemiologische situatie. Door BCG-vaccinatie gaat de diagnostische waarde van de Mantoux-reactie verloren.

Extra informatie behandeling M marinum infecties.
expert opinion behandeling
microbiologische diagnostiek